Skip to content
Light of Life Luxor
  • Nederlands
    • Nederlands
    • English
  • Welkom
  • Over ons
    • Sabine
    • Interview met Sabine
    • Eid
    • Imam Mohamed
  • Projecten
    • Geschiedenis van het project
    • Kleuterschool Nega Abady
    • De opknapbeurt
  • Verhalen uit de praktijk
    • De geest van Saida
    • De geest van Saïda (vervolg)
    • Educatie en armoede
    • Een tragisch verhaal van een gezin met vier dochters
    • Baby’s en tekort aan melk
    • Het Plafond
  • Wat u kunt doen!
  • Webshop
  • Nieuwsbrieven
  • Search Icon

Light of Life Luxor

Educatie en armoede

Educatie en armoede

Imam Abdallah Joda komt uit een klein plaatsje voorbij de Karnak tempel in Luxor.  Joda is ook de naam van de wijk, want deze is door zijn voorouders en adoptiemoeder Saida opgebouwd. Er wonen tussen de 4 en 5000 mensen en Abdallah vertelt ons dat 85% van de bevolking onder de armoedegrens leeft.

De meeste mannen werken in de productie van suikerriet, in Egypte een belangrijk gewas. Hiervan wordt voornamelijk suiker, alcohol en zwarte honing gemaakt. Helaas is dit werk seizoensgebonden en het zaaien en oogsten neemt maar 5 maanden per jaar in beslag. Het gemiddelde inkomen is 5 euro per dag en voor de rest van het jaar hebben de meesten geen werk meer.

In tegenstelling tot het dorpje van Imam Mohamed, kunnen mensen hier niets verbouwen en zo zichzelf van voedsel voorzien, omdat de grond niet van hen is. Hun inkomen is dan ook meestal niet toereikend om aan voldoende voedsel te komen.

Abdallah voelt zich erg verantwoordelijk voor ‘zijn dorpje’ waarvan vele bewoners familieleden zijn.  Vandaar dat de meeste inwoners, nu ook met onze steun, geregeld een maaltijd komen eten in zijn ontmoetingsruimte. Met behulp van jullie gulle steun van de afgelopen maanden is deze ruimte nu prachtig opgeknapt en hebben we ook het maandelijks bedrag voor de maaltijden kunnen verhogen.

De gevolgen van de armoede zijn groot en er lijkt sprake te zijn van een neerwaartse spiraal. Er is geen enkele school in deze wijk en kinderen moeten kilometers met de bus reizen naar de dichtstbijzijnde school. Er is dan ook veel analfabetisme onder de inwoners en Abdallah geeft aan dat maar 15% een beetje opgeleid is.

Om in Egypte je kind russen de 4 en 6 jaar naar de kleuterschool te laten gaan, moet je schoolgeld betalen.  Daarna zijn de Gemeentescholen tot 12 jaar gratis. In dit dorpje gaan kinderen dus nauwelijks naar de kleuterschool, ook vanwege de kosten voor het busvervoer.

Wij zijn erg geraakt door deze grote armoede en zijn van mening dat hoe vroeger je kunt beginnen met onderwijs hoe, meer kansen je in het leven zult hebben om uit deze situatie te komen. En dat kan ook weer doorgegeven worden op de volgende generaties.

Dus zouden we hier heel graag een kleuterschooltje willen bouwen, zoals we dat in het dorpje van imam Mohamed ook hebben kunnen doen. Imam Mohamed gunt zijn goede vriend Abdallah dit van harte en is ermee eens dat we het plan voor een tweede verdieping op ‘zijn’ schooltje even loslaten.

We hebben daar, in het dorpje van Mohamed, al kunnen zien dat het schooltje op den duur veel oplevert, omdat er op meerdere niveaus aan educatie wordt gewerkt: er vinden ook alfabetiseringslessen aan volwassenen plaats en naast het onderwijs aan kinderen is er ook  huiswerkbegeleiding na schooltijd. Het schooltje vervult zo ook een sociaal-maatschappelijke functie.

Abdallah heeft bij zijn huis een grote binnenplaats waarop genoeg ruimte is om twee klaslokalen te bouwen. Het zou veel betekenen voor de gemeenschap als dit mogelijk wordt. Abdallah benadrukt ook de sociale functie van de school. Het is van groot belang de kinderen op te leiden tot ‘goede burgers’, zegt hij, die respectvol met elkaar omgaan.

Door armoede hebben de meesten hier geen kansen gekregen om te studeren maar Abdallah geeft aan dat er veel goede, slimme en wijze mensen in dit dorp wonen die graag willen leren en vooruit willen komen in het leven.

Abdallah is opgevoed door Saïda en heeft zelf veel kansen gehad om te studeren en hij wil dit geluk graag doorgeven aan zijn dorpsgenoten. Saida was een hele liefdevolle moeder maar hij geeft aan wel wat met ‘de harde hand’ opgeleid te zijn. Dit betekende dat hij nauwelijks mocht spelen want hij moest opgeleid worden om in de voetsporen van Saida te treden.

Dit heeft hem als kind veel eenzaamheid gebracht en hij wil graag voor zijn kinderen en alle anderen dat er op zijn binnenplaats ook gespeeld kan worden. Er is genoeg ruimte en leren en spelen tegelijk maakt goede, sociale kinderen zegt hij.

Wij hopen dat jullie je ook geraakt voelen door de droom van Abdallah en zijn gemeenschap. Er is ongeveer 10.000 euro nodig om de kleuterschool te kunnen opbouwen die, zoals in het andere dorpje, zal toebehoren aan de Gemeenschap.

Een bijdrage kun je doen op rekeningnummer:
NL04 INGB 0004 3852 21
Ten name van S.S.C. Borkes
onder vermelding van donatie Luxor

Alvast veel dank!


Verhalen uit de praktijk

Post navigation

PREVIOUS
Nieuwsbrief – Februari 2021
NEXT
Nieuwsbrief maart 2021

Geef een reactie Reactie annuleren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Nieuwsbrief

Blijf op de hoogte en meld je aan voor de nieuwsbrief.

    Contact

    Vragen of opmerkingen? Vul het onderstaande formulier in.

      Recente berichten

      • Nieuwsbrief Februari, Maart 2026
      • Nieuwsbrief Januari 2026
      • Nieuwsbrief December 2025
      • Nieuwsbrief November 2025
      • Nieuwsbrief Oktober 2025

      Recente reacties

      • A.J. van Egmond op Nieuwsbrief December 2024
      • Ellen op Nieuwsbrief Mei 2024
      • Riet Huet op Nieuwsbrief maart 2023
      • Ellen op Nieuwsbrief september 2022
      • heleen meijerink op Nieuwsbrief december 2021

      Categorieën

      • algemeen
      • Nieuwsbrief
      • Over ons
      • Projecten
      • Uncategorized
      • Verhalen uit de praktijk

      Contact

        Nieuwsbrief

          © 2026   All Rights Reserved.