Lieve allemaal, 

Hopelijk gaat het goed met jullie.
Het zijn hier drukke tijden met van alles en nog wat… Ha! 
En er zijn ook verschillende vrienden (sommigen sponsors) hier die ook van de zon komen genieten. 
Veel gezelligheid en het geeft de mensen en de economie weer even een ‘boost’ en dat is hard nodig! 

Zoals ik al eerder aangaf blijven wij veel hulpvragen krijgen, er is altijd een groep mensen die niet zoveel beter worden van de toerisme industrie. Denk aan straat werkers, bouwvakkers, kleine vakmensen, winkeliers die nog meestal steeds tegen lage lonen werken. Ook hebben we steeds meer mensen in het project die een handicap hebben, alleenstaande vrouwen en moeders, zwervers. 
We willen hierbij dan ook een aantal lieve mensen erg bedanken die een (grotere, extra) bijdrage hebben gegeven! 
In eerste instantie hebben we nu een vader met drie jonge kinderen kunnen helpen hiermee. Hij heeft tijdens zijn werk als bouwvakker een beroerte gekregen. Gelukkig is er nog op tijd hulp gekomen maar één kant van zijn lichaam is nog half verlamd en de dokters geven aan dat dit nog goed kan komen! 
We helpen hem graag met een intensieve(ook fysio) therapie want dat kost veel hier, en tot nu toe is hij hier al beter van geworden! 
Ik hou jullie op de hoogte. 

Dank voor alle kleren van verschillende lieve mensen! 
Er zijn hier ook vier gezellige vriendinnen geweest, de “vier weduwen” Zoals ze zichzelf ook noemen. 
Ze hebben veel voetbal kleren gegeven, daar zijn ze hier heel blij mee! 
Hier een foto van een jongen met een voetbal pakje aan, geschonken door iemand anders. 

Ik wil jullie graag een bijzonder verhaal vertellen van een leuke en lieve vrouw uit ons project. 
Ze kreeg een maandelijkse voedselzak en verkocht wierook op de straat, daarmee hebben wij haar vooruit kunnen helpen. 
Ze is geboren in Caïro in een arm gezin. 
Als kind van 5 is ze met haar moeder boodschappen gaan doen en ze zijn elkaar kwijtgeraakt. Natuurlijk is er een grote zoekactie op touw gezet maar ze hebben haar niet kunnen vinden in deze grote stad, Er was toen ook nog geen registratiesysteem en zo.
Een kinderloos echtpaar uit Luxor heeft haar wel gevonden en met de trein meegenomen naar Luxor. Dit is 45 jaar geleden, er was natuurlijk geen internet en veel mensen hadden nog geen telefoon en de afstand tussen Caïro en Luxor is erg groot. Haar ‘nieuwe ouders’ hebben zich toen niet gerealiseerd dat ze ouders zou hebben in Caïro en hebben haar liefdevol opgevoed. 
Maar er was altijd een wens om haar biologische familie terug te vinden en deze wens is na 45 jaar uitgekomen dankzij internet! Onder grote mediabelangstelling is ze herenigd met haar moeder en wat broers en zussen!  Met haar drie kinderen, ze was al weduwe, is ze nu bij haar familie in Caïro gaan wonen. 
Heel emotioneel natuurlijk, ook voor ons. We hebben afscheid van haar genomen en wensen haar en haar familie alle goeds en geluk toe! 

De tijd vliegt en de nachten zijn ook ook alweer erg fris. Warme kleren en dekens zijn hier dan ook altijd welkom! We zullen dit van extra bijdragen ook weer gaan aanschaffen 
Hier nog een sfeer foto van Eid met een vriend, verkleed als vrouw. 

Gelukkig blijven de Egyptenaren altijd hun humor bewaren! 

Graag tot de laatste maand van dit jaar alweer. En liefs van Eid en mij uit Luxor,. 

Sabine

---