Lieve allemaal,

De lente is begonnen, er zijn hier nu wat zandstormen en het wordt steeds warmer.

Hopelijk gaat het goed met jullie…

Ook hier is er nu weer een stijgende lijn in mensen die ziek zijn. Armoede is daar helaas ook wereldwijd een groot gevolg van…. De scholen gaan hier waarschijnlijk ook weer sluiten en uit angst sturen ouders hun kinderen al bijna niet meer naar school.

In deze nieuwsbrief wil ik het nog een keer hebben over educatie en armoede en een nieuwe droom…ha!

Zoals jullie weten steunen wij het project van Imam Abdallah en de grote armoede in zijn woonwijk raakt ons erg. Ik heb hierover een verhaal geschreven dat al door Gerrit op de website is geplaatst, zie Educatie en Armoede. In deze woonwijk zijn er geen scholen en andere voorzieningen en kinderen moeten ver reizen naar de dichtstbijzijnde school met een bus.

In de inmiddels 15 jaar dat ik hier woon ben ik steeds meer door ‘de ogen van armoede’ gaan kijken. In het begin had ik nog veel vragen zoals: waarom sturen mensen hun kind niet naar school? Waarom worden dingen die stuk zijn niet gerepareerd? Waarom loopt dit kind met blote voeten op straat? Over dit en veel meer kun je je soms wat verontwaardigd en boos voelen.

Maar ik weet inmiddels dat al die waarom-vragen niet aan de orde zijn als je aan het overleven bent. We zien zoveel mensen die nauwelijks genoeg geld hebben om dagelijks een goede maaltijd op tafel te zetten en dan is er dus ook geen geld meer om schoenen te kopen of om de schoolbus van je kind te betalen…

Gisteren ben ik 58 jaar geworden en ik realiseer mij steeds meer dat ik erg bevoorrecht ben in dit leven. Want kunnen studeren, goed kunnen eten, een stevig dak boven je hoofd hebben, kleren kunnen kopen….is voor velen niet weggelegd. Laat staan dat je ook nog aan je persoonlijke ontwikkeling kunt werken en bijvoorbeeld kunt reizen of een uitstapje maken of een leuke cursus doen.

Het leert mij te relativeren en dankbaar te zijn voor wat je hebt en krijgt en ook heb ik veel respect gekregen voor mensen die hun armoede met waardigheid dragen. En dan heb ik het niet alleen over tevreden zijn met dingen in materiële zin, want ook het geloof is bijvoorbeeld  een grote steun voor veel mensen.

Daarom blijven wij ook van mening dat je op allerlei gebied meer kansen kunt hebben in het leven als je op jonge leeftijd al naar school kunt gaan. In mijn complete verhaal kun je lezen wat in de woonwijk van Abdallah de gevolgen zijn van de grote armoede. Heel graag willen we hier dan ook  twee klaslokalen laten bouwen om zo de kinderen vanaf 4 jaar naar school te kunnen laten gaan. Tevens zullen de lokalen dienen voor andere educatiedoelen zoals in ons andere schooltje. De lokalen zouden op de binnenplaats van het huis van Abdallah gebouwd kunnen worden.

We hopen van harte dat we deze droom waar kunnen maken en alle steun is zeer welkom.

Via Pamela is er ook weer een mooie boodschap van Saida gekomen die hier te lezen is. Dit is een vervolg op de eerste boodschap over armoede en geven vanuit je hart….en sluit weer mooi aan.

Veel dank aan jullie en in de tussentijd gaan we hier natuurlijk door met onze structurele maandelijkse hulp!

Namens Eid en mij, liefs uit Luxor,

Sabine

• 

• 

• 

---